Elly en Rikkert

Sonnetten

Heldendaad

10-05-2019

Van oudsher is de mensenmaatschappij
op zoek naar rolmodellen, nieuwe helden,
geboren leiders die zich laten gelden
en die een voorbeeld zijn voor u en mij.

Die kanjers zijn al heel lang uit het zicht,
maar nu zijn er opeens een paar gevonden,
alsof ze door de hemel zijn gezonden:
er is een grootse heldendaad verricht!

Zij hebben, toen Mark Rutte hen ontving,
heldhaftig, met gevaar voor eigen leven,
geweigerd om de man een hand te geven.

Hun dapperheid verdient bewondering!
O toonbeeld van rechtschapenheid en deugd,
respect! U bent een voorbeeld voor de jeugd!

Een stem, een naam

03-05-2019

Wie geeft een stem aan wie voor altijd zwijgen,
van wie geen laatste woord vernomen is,
wier afscheidsbrief nooit aangekomen is,
die op hun laatste vraag geen antwoord krijgen?

Wie geeft een naam aan wie er naamloos bleef,
een mens onder de talloze vermisten
die ooit voor vrijheid vochten en niet wisten
welk lot hen ver van huis de dood in dreef?

Nu kijkt een man hun zonen in de ogen
en op dit ereveld, een stukje grond,
ontstaat een zwijgend, breekbaar nieuw verbond

en waar het ijzig stil was, onbewogen,
trilt nu de lucht, een naam klinkt in het rond
en duizend duiven komen aangevlogen.

Sea Watch 3

26-04-2019

Een reddingsboot met Nederlandse vlag
ligt werkloos in Zuid-Frankrijk aan de ketting.
En nauwelijks protesten of ontzetting
omdat de politiek problemen zag.

Nu krijgt zelfs de bemanning nog de schuld
dat vluchtelingen in de zee verdrinken.
Hoe diep kan onze overheid toch zinken,
van angst en schijnrechtvaardigheid vervuld?

Alsof de brandweer schuld heeft aan de brand,
of hulpverleners doen aan terrorisme.
Zo zet men hier de feiten naar zijn hand,

verdraait de waarheid. Toppunt van cynisme.
Zeg dan gewoon: we willen van u af,
we gunnen u een eerlijk zeemansgraf.

Zwarte gaten

19-04-2019

De tijd beweegt en kromt zich rond een gat,
zwart als de nacht. Of je de hel ziet branden,
waar niets ontsnapt. Het zweet staat in je handen
en alles breekt: een ster, een kerk, een stad.

Vernietiging, verwoesting, hemelvuur,
de afstand van miljoenen keer een lichtjaar.
De afgrond van het niets. God is onzichtbaar
en zelf ben je een speling der natuur.

Daar gaat je zelfgebouwde kathedraal,
de torenspits, verbinding met het hoge.
Een zwartgeblakerd gat, een bliksemstraal.

Je raakt verblind, de rook prikt in je ogen.
Oneindigheid. Je hersens zijn te klein.
Je zou voorgoed onbrandbaar willen zijn.

De koning en de nar

12-04-2019

Elk land heeft zo z’n koningen en narren:
de koning heerst, en waakzaam als een sfinx
buigt hij voorzichtig mee, naar rechts, naar links.
De nar kijkt toe bij al dat harrewarren

en houdt zijn spiegel lachend in het licht,
het licht dat hoge heren niet verdragen,
dat bliksemflitst met onverwachte vragen,
een dure grap: hun ogen vallen dicht.

Ooit werd zo’n potsenmaker rap onthoofd,
maar nu niet meer: hier zijn we vooruitstrevend,
begripvol, democratisch en wellevend.

Je doet maar, stomkop, waar je in gelooft.
Zo wordt de clown gedoogd, hij houdt zich staand.
Hoelang? Zolang hij zich geen koning waant.

Taalgevoel

12-04-2019

Het valt mij zwaar in praatjesmakersland
rond Bommelstein. Er wordt wat aangerommeld,
het taalgebruik verfomfaait en verfrommelt.
‘t Is kwel en kommer voor een heer van stand,

een brute aanslag op mijn taalgevoel.
De toon verschampert, steeds onaangenamer
tot in het denkraam van de tweede kamer.
Wee mij! Als men begrijpt wat ik bedoel.

Hier ligt, zoals mijn goede vader zei,
een mooie taak. Tom Poes, verzin een list
en maak een einde aan de barbarij

van kwezelpraat en ruw geredetwist.
Kom, doe iets, jonge vriend! Besef toch wel
dat dit teveel is voor mijn teer gestel!

Infobesitas

30-03-2019

Ooit had een dag wel vierentwintig uur,
een maand had overzichtelijke weken,
met elke zondag stichtelijke preken
en tegeltjes met spreuken aan de muur.

Nu worden wij, bedoeld of onbedoeld,
bedolven door een stroom van informatie.
Geen tijd meer voor gebed of contemplatie,
het lijkt alsof we zijn gehersenspoeld.

Ik zeg niet dat het vroeger beter was
en dat je toen geen nieuwsberichten las,
misschien was onze wereld wel te klein.

Maar af en toe zoek ik de stilte op,
een kuur voor het ontgiften van mijn brein:
dan komt er weer wat ruimte in mijn kop.

Bezinning

22-03-2019

Verkiezingen! De stemmen zijn geteld,
het politieke landschap is verschoven.
Een kleine club kwam uit het niets naar boven
en Nederland heeft weer een nieuwe held.

Bravo! Hoera! Zijn naam wordt gescandeerd.
Wat is hij trots op deze overwinning!
Voor mij een goed moment voor wat bezinning,
want zie wat de geschiedenis ons leert.

Wanneer het ontevreden volk zich uit
en zich laat leiden door een ijdeltuit,
dan kan ik u de afloop wel vertellen.

Geef hem de macht, en ik zal u voorspellen:
vóór u het weet dresseert hij heel de kudde
en ‘t ontevreden volk kan het weer schudden.

Brexit

15-03-2019

De politiek is niet mijn vakgebied,
toch staat er levensgroot in mijn agenda:
‘Wees wijs en houdt u ver van referenda.’
Het zijn momentopnames, meer ook niet.

De Brexit! Ja, daar zit men lelijk mee.
Omdat men voor bezinning weinig tijd nam,
fungeert zo’n referendum als een splijtzwam
en deelt het volk genadeloos in twee.

Het schip drijft stuurloos op de woeste baren,
dreigt weg te zinken in de wereldzee
die men in het verleden heeft bevaren

en iedereen aan boord roept ach en wee.
Er klinkt nog zacht: ‘Brittania rule the waves’.
O nostalgie! Vergeefs, vergeefs, vergeefs.

Doe’s lief

08-03-2019

Ik was van jongsaf aan al gefrustreerd,
ik ben me als een hufter gaan gedragen.
Maar deze week begon het mij te dagen:
het kan ook anders. Ja, ik ben bekeerd!

De mensen irriteerden mij doorlopend,
ik was een hork, een onbeschofte vent,
een lompe pummel. Tot op dit moment,
nu Sire mij de ogen heeft geopend.

Ik scheld niet meer, ben minder agressief,
dat alles door dat mooie ‘Doe’s lief!’
Kom, sluit je aan! Je kunt jezelf ontstijgen!

Wat zeg je daar nou! Vind je mij naïef?
Doe niet zo cynisch en zo negatief!
Je kunt wat mij betreft de rambam krijgen!