Elly en Rikkert

Sonnetten

De jaren vijftig

05-10-2018

De jaren vijftig. Ik was zes of zeven,
er was een koude oorlog aan de gang,
maar jongens op die leeftijd zijn niet bang,
we hadden zoveel spannends te beleven.

Op straat gezworven, blikjes rondgeschopt,
er viel een hele wereld te ontdekken
door stiekem ergens belletje te trekken
en dan te kijken wie je had gefopt.

Je trok de touwtjes uit de brievenbussen
en in een oogwenk schoot je dan weer weg,
want als ze je betrapten had je pech.

Dus vlogen we er als een haas vantussen,
verborgen achter een of andere heg.
We waren toen al slimmer dan de Russen.

Appjes

28-09-2018

Ik had de jongen bijna doodgereden,
die plotsklaps voor mij opdook op z’n fiets.
Z’n smartphone aan, hij zag of hoorde niets:
oordopjes in. Van alles afgesneden.

Haast iedereen wil altijd haastje-repje
bereikbaar blijven, midden op de straat,
totaal verslingerd aan een apparaat,
een fotootje, een speelfilm of een appje.

Ik schrik me dood wanneer ik hen zie rijden,
de roekelozen met hun toverdoos.
Wanneer ik onverwacht mocht overlijden

wordt Petrus bij de hemelpoort nog boos
en word ik weggestuurd te elfder ure.
Had ik maar eerst een appje moeten sturen.

Beste Klaas

21-09-2018

Mijn beste Klaas, God heeft je brief gelezen.
Je hebt gelijk. De kerk doet heel veel kwaad
en Hij begrijpt waarom je haar verlaat,
er is een dag waarop je weg moet wezen.

Maar klachten over personele zaken,
daarmee kan Hij waarschijnlijk niet zo veel.
De kwestie is: Hij heeft geen personeel.
Wèl kinderen die steeds weer fouten maken.

Hij kan ze niet ontslaan of overplaatsen,
de stomme sukkels! Zieken en melaatsen,
voor al dat tuig kwam Jezus uit de kast.

Als jij hem spreken wilt, maar niet kunt vinden,
dan zit hij bij de lammen en de blinden
of vlak bij jou, waar hij je voeten wast.

Pardon!

14-09-2018

Pardon, pardon, wat zegt het woord pardon?
Vergeef me, maar het klinkt in mijn beleving
als een excuus, het vragen om vergeving,
wanneer je ziet dat het ook anders kon.

Maar nee, het kabinet bedoelt iets anders,
daar spreekt men liever van ruimhartigheid.
Maar niet té ruim, dan raak je kiezers kwijt,
vooral de bange blanke Nederlanders.

Het valt niet mee voor Haagse hoge lieden
om kinderen excuses aan te bieden.
Daar bezigt men een ander vakjargon,

je kunt niet zomaar elke grens verleggen.
Of zou een kind soms sorry moeten zeggen
omdat het hier is opgegroeid? Pardon!

Schone schijn

07-09-2018

Als u iets ‘onzorgvuldigs’ hebt gedaan,
iets met zwart geld of naast het potje plassen,
en zoekt u iemand om het wit te wassen,
zodat u onbezoedeld door kunt gaan?

Wij hebben hier een bloeiende praktijk
om frauduleuze zaken te verhullen
als hebzucht, overspel en zakkenvullen:
een schoon blazoen ligt binnen handbereik.

Dus als u met een akkefietje zit,
wilt u voor altijd onbesproken zijn,
vertrouw op ons! Wij wassen alles wit,

de specialisten van de schone schijn.
Nieuwsgierig naar de regels van het spel?
Kom dan naar schijnophouders.nl!

Tekenwedstrijd

31-08-2018

Ik weet nog goed: ooit, in mijn jonge dagen,
had ik een juf op school, die was zo streng
dat iedereen haar lelijk vond en eng,
en wegen zocht om haar op stang te jagen.

Vandaar dat ik een aardig plan verzon:
de school mocht meedoen aan een tekenwedstrijd.
Het ging niet om de kleuren of de netheid,
maar wie de juf het leukste pesten kon.

Ze loopt nog altijd bij de hulpverlening
omdat ze de vernedering nog voelt.
Geloof me, het was echt niet kwaad bedoeld,

het ging mij om het geven van mijn mening.
In wezen had het weinig om het lijf.
Zij heeft het nooit gesnapt, dat stomme wijf.

Data

24-08-2018

Hoe zou het in de toekomst kunnen gaan?
Wat zal de waarde zijn van mensenlevens?
Regeringen verzamelen gegevens
voor een getallenreeks van ons bestaan,

van smartphone, surfgedrag en DNA,
een databank om alles te bewaren.
(Ikzelf verlies per dag zo’n duizend haren,
laat overal verdachte sporen na.)

De overheden bouwen op den duur
een wereldwijd en waterdicht systeem
dat klaarligt voor een nieuwe dictatuur.

Dan heeft mijn kleinzoon vast een groot probleem,
dus zeg ik hem: ga bij jezelf te rade,
want databanken kennen geen genade.

Ode aan de kleine man

17-08-2018

Dit is een ode aan de kleine man,
de enkeling. De man die weet te zwijgen
en die niet raaskalt om gelijk te krijgen,
omdat een mens niet alles hebben kan.

Hij is de hovenier, de tuinmansknecht,
zweet op het voorhoofd, eelt in beide handen.
Hij mijdt het vuur waar schreeuwers zich aan branden
en heeft de dwaasheid naast zich neergelegd.

Ooit werd zo iemand ‘nederig’ genoemd,
vandaag de dag wordt iedereen ‘beroemd’.
Maar hij bemoeit zich niet met loze kreten,

hij zwoegt en ploegt, hij graaft en ruimt het puin.
In stilte plant hij rozen in de tuin
van het gesticht dat Nederland moet heten.

De god van de vooruitgang

10-08-2018

Ik sprak vandaag de god van de vooruitgang.
Hij zei: ‘Ik klim weer langzaam uit het dal.
Dus koop en koop! Besteed uw geld vooral
aan gadgets in dit pretpark zonder uitgang!

Koop tablets, telefoons en google-brillen,
vermaak uzelf eens goed met flauwekul.
En morgen kom ik weer met gloednieuw spul,
u koopt het wel, zelfs als u niet zou willen.

En waar en hoe het is gefabriceerd,
of er misschien een kindslaaf aan crepeert,
dat kan mij zogezegd geen donder schelen,

zoiets gebeurt in verre werelddelen.
U zegt: ik blijf wel kopen. Want het moest.
En voor de rest: ich hab’ es nicht gewusst.’

Komkommertijd!

03-08-2018

Het is weer zomer, dus: komkommertijd!
Geen nieuws uit de bekende Haagse bronnen,
ook daar is de vakantiepret begonnen,
geeft men zich over aan de ledigheid.

De kamerleden en partijbaronnen,
gewoonlijk vol van mededeelzaamheid,
zijn even buiten beeld. Geen woordenstrijd,
en geen gedoe met zoekgeraakte bonnen.

Maar één man geeft zich niet zo gauw gewonnen:
hij heeft een foto van zichzelf verspreid,
gewoon een kiekje. Niks geen ijdelheid.

En als ik zie hoe hij daar ligt te zonnen,
waar hij zijn rechterhand heeft neergevlijd,
weet ik het zeker: ‘t is komkommertijd!