Elly en Rikkert

Sonnetten

Til ons op (Voor Pulse Event, Cees Dekker)

29-09-2020

Wij zijn als kompels, stumpers in de mijnen,
gevangen in het donker van alleen.
Verlos ons, waai uw koelte om ons heen
totdat we boven zijn: waar lichten schijnen

die ons bevrijden van de dode huid,
wij die ons stekeblind, verloren waanden.
Snuit onze neus, houdt onze adem gaande
en blaas het mijnstof onze longen uit.

O meester, til ons op, haal ons naar boven
vanuit dit duister van onwetendheid,
zoals een arend die zijn vleugels spreidt,

dat deze ruimte, deze vreemde tijd
ons leert te doen waarin wij nog geloven:
een scherpe blik, geduld, barmhartigheid.

Het web.

07-05-2020

Verkoop uw ziel aan dure apparaten!
Aan smartphones, tablets, laptops en zo meer.
We zijn er dag en nacht mee in de weer
en kijk, Big Brother houdt ons in de gaten.

Het wereldwijde web! Wij zitten daar
als argeloze vliegjes in gevangen
en niemand heeft die grote spin zien hangen
die ons verslinden wil, met huid en haar.

Hij kent uw naam, uw nummer en uw smaak,
uw vrienden, uw geheimen en uw dromen.
En wij maar denken dat het goed zal komen;

intussen grijnst de spin vol leedvermaak.
Het virus is een tijdelijk probleem.
Wat blijft is het verdorven geldsysteem.

TOETJE:
Mijn vrouw is laatst een potje
met kappertjes gaan kopen.
Het deksel zat muurvast,
op 11 mei mag het open.

Cultuur.

30-04-2020

Ik had in de theaters kunnen staan
als niet het virus op was komen dagen.
Nu word ik met een mild soort onbehagen
gedwongen muzikaal online te gaan.

De virtuele wereld! Surrogaat
voor echte warme mensen in de zalen.
Geen lied, geen dans, geen spiegel vol verhalen
waarin hun eigen ziel te lezen staat.

Cultuur is niet een zaak van de elite,
maar onze levensbron in de woestijn:
verwondering, verbeelding, toekomstdromen.

Eén ding staat vast: ik was niet te genieten
wanneer er geen verbeeldingskracht zou zijn.
Dan was ik van ellende omgekomen.

Zwaar.

22-04-2020

Het afstand houden valt ons allen zwaar:
de kroegbaas kan geen bier of mop meer tappen,
de kok zit werkloos op zijn runderlappen,
de kapper met zijn handen in het haar.

De luchtvaartmaatschappij zit aan de grond,
bedrijven keren haast geen dividend uit,
de campinghouder vecht zijn vrouw de tent uit
en in de trimsalon zie je geen hond.

En iedereen, werknemer of freelancer,
heeft wel een mening, ondoordacht of diep.
Zo loopt de spanning op en wordt intenser.

Toch roep ik hier wat Rutte ook al riep:
houd afstand! En vooral van influencers,
u weet wel, influenza? Dat is griep!

De spreeuw.

14-04-2020

Er hangt een mezenkruik aan onze schuur,
daar broedt een mezenpaar, normaal gesproken.
Maar nu was er een vreemde in gedoken,
een dikke spreeuw. Een speling der natuur.

Daar zat hij klem, hij keek mij angstig aan,
leek in paniek te vechten voor zijn leven,
en om het dier zijn vrijheid terug te geven
heb ik de kruik aan stukken moeten slaan.

Het leek mij wel een mooie metafoor
in deze wrange en benarde tijd.
Ik ging er in gedachten mee vandoor:

is er verlossing uit de eenzaamheid?
Toen riep mijn vrouw: ‘Word wakker, kom ‘es vlug!
Kijk daar, kijk daar, de zwaluwen zijn terug!’

Een pasklaar antwoord.

03-04-2020

Vandaag kreeg ik een aardig mailbericht,
een pasklaar antwoord. Ja, een openbaring!
De schrijver gaf een heldere verklaring
waarom de hele wereld wordt ontwricht.

Het is geen wrede speling van het lot
waardoor er zo veel mensen overlijden,
welnee! Dit moet het einde zijn der tijden,
een tuchtiging! Het is een straf van God.

Die wijsheid wil ik gaarne met u delen
voordat wij Pasen vieren met elkaar.
Het lijkt mij leuk om zo voor God te spelen,

een griepje hier, een pandemietje daar,
voor alles wat het daglicht niet kan velen.
Verdiende loon! Vergeet het Paasfeest maar!

Zijden draadjes (intensive care).

26-03-2020

Je weet niet van tevoren hoe iets breekt,
waardoor de dunne lijn wordt doorgesneden,
het zijden draadje knapt. Toevalligheden?
Of kun je weten wat erachter steekt?

De scheidslijn is maar dun: het scheelt een haar,
een ademtocht, een hartinfarct, seconden
waarin iets hapert. Tot je wordt gevonden;
de hulpverleners zwijgen naar elkaar.

Sta op, uit bed! Met vleugels hoog geheven,
zo zou je willen zweven als je kon,
gewichtloos en in louter zonlicht leven.

Het fijne stof waaruit we zijn geweven
keert terug tot stof waarmee het ooit begon.
Ik hou me stil. Misschien heb ik nog even.

Hoop (is verzet).

21-03-2020

(Geschreven i.v.m. wereldpo√ęziedag voor radio 5.)

Is hoop alleen voor wie niet durft te hopen,
wie doodvermoeid is van de levensdans,
wie -tegen beter weten in- een kleine kans
wil vinden om het noodlot te ontlopen?

Hoop is verzet! En woede. Om de oerknal,
om onheil, onmin, onrechtvaardigheid,
om onzin, onmacht, om absurditeit,
de dwaze capriolen van het toeval.

Hoop is veel meer dan schamel schemerlicht,
zij tilt ons over grenzen naar een tijd
van helderheid, van heilzaam evenwicht,

de overwinning op de grimmigheid,
op tandenknarsen, dood en onbalans.
De hartslag van een eindeloze dans.

Hamsteren?

19-03-2020

In deze coronatijd, ‘s avonds een aantal dichters in “Langs de lijn en omstreken’ op NPO radio 1. Waaronder Rikkert.

De oude dame naast mij bij de kassa,
haar winkelwagen meer dan overvol,
verkoos haar eigen kleine heldenrol
en riep naar heel de winkelende massa:

‘Welnee, ik trek mij nergens wat van aan,
van al die regels die ze maar bepalen!
Wanneer het lieve Heertje mij komt halen
is het mijn tijd. Ik laat het maar begaan.’

Waarop ik zei: ‘Mevrouw, mag ik wat vragen?
Wanneer u straks opeens bent heengegaan,
mag ik misschien die volle winkelwagen?
Daar heeft u dan toch niet zo veel meer aan.

Het winkelpersoneel lag in een deuk.
De dame zelf? Die vond het minder leuk.

Geen sonnetten meer voor NPO radio 1.

26-07-2019

Vanaf vandaag, 26 juli 2019, wordt de opzet van het programma ‘Dit is dag’ veranderd.
Dit betekent dat er geen plaats meer is voor een wekelijks gedicht van mijn hand.
Voor de liefhebbers: helaas. Wellicht komt er af en toe een sonnet bovendrijven dat ik dan alsnog kan plaatsen.
Voor de laatste uitzending was ik live in de studio en werd verrast door de komst van dichter des vaderlands Tsead Bruinja, die mij op een mooi gedicht trakteerde.
Dank u allen zeer, voor alles is een tijd.