Elly en Rikkert

Sonnetten

Ode aan de kleine man

17-08-2018

Dit is een ode aan de kleine man,
de enkeling. De man die weet te zwijgen
en die niet raaskalt om gelijk te krijgen,
omdat een mens niet alles hebben kan.

Hij is de hovenier, de tuinmansknecht,
zweet op het voorhoofd, eelt in beide handen.
Hij mijdt het vuur waar schreeuwers zich aan branden
en heeft de dwaasheid naast zich neergelegd.

Ooit werd zo iemand ‘nederig’ genoemd,
vandaag de dag wordt iedereen ‘beroemd’.
Maar hij bemoeit zich niet met loze kreten,

hij zwoegt en ploegt, hij graaft en ruimt het puin.
In stilte plant hij rozen in de tuin
van het gesticht dat Nederland moet heten.

De god van de vooruitgang

10-08-2018

Ik sprak vandaag de god van de vooruitgang.
Hij zei: ‘Ik klim weer langzaam uit het dal.
Dus koop en koop! Besteed uw geld vooral
aan gadgets in dit pretpark zonder uitgang!

Koop tablets, telefoons en google-brillen,
vermaak uzelf eens goed met flauwekul.
En morgen kom ik weer met gloednieuw spul,
u koopt het wel, zelfs als u niet zou willen.

En waar en hoe het is gefabriceerd,
of er misschien een kindslaaf aan crepeert,
dat kan mij zogezegd geen donder schelen,

zoiets gebeurt in verre werelddelen.
U zegt: ik blijf wel kopen. Want het moest.
En voor de rest: ich hab’ es nicht gewusst.’

Komkommertijd!

03-08-2018

Het is weer zomer, dus: komkommertijd!
Geen nieuws uit de bekende Haagse bronnen,
ook daar is de vakantiepret begonnen,
geeft men zich over aan de ledigheid.

De kamerleden en partijbaronnen,
gewoonlijk vol van mededeelzaamheid,
zijn even buiten beeld. Geen woordenstrijd,
en geen gedoe met zoekgeraakte bonnen.

Maar één man geeft zich niet zo gauw gewonnen:
hij heeft een foto van zichzelf verspreid,
gewoon een kiekje. Niks geen ijdelheid.

En als ik zie hoe hij daar ligt te zonnen,
waar hij zijn rechterhand heeft neergevlijd,
weet ik het zeker: ‘t is komkommertijd!

Uitgezet

27-07-2018

Arsen is acht en hij is uitgezet,
hoewel hij hier in Holland is geboren.
Een twintigtal agenten kwam hem storen
en stond om vijf uur ‘s morgens naast zijn bed.

Zijn doos met knikkers werd hem afgenomen,
zijn jongensdromen in de kiem gesmoord
en bijna nergens werd protest gehoord.
In wat voor wereld ben ik terechtgekomen?

Gij farizeërs van dit kabinet!
Ik wens u veel demonen naast uw bed,
zodat u nooit meer slaapt, geen dag, geen nacht.

Weet dat de Grote Rechter op u wacht
en over u een snoeihard oordeel velt.
Ik klaag u aan! Uw dagen zijn geteld!

Spraakverwarring

20-07-2018

Ik ben een dichter. Als ik nu zou zeggen:
‘Wat ik bedoelde heb ik niet gezegd
en wat ik zei bedoelde ik niet echt’,
had ik het een en ander uit te leggen.

Er lijkt misschien geen touw aan vast te knopen,
maar dat is inherent aan poëzie.
Niet iedereen heeft oog voor ironie
en raadsels zijn maar moeilijk te verkopen.

Een dichter heeft niet alles op een rij,
hij is wat vaag, of praat zijn mond voorbij.
Dus roep mij alstublieft niet tot de orde,

ik hou wel van beetje draaierij.
Want als ik écht bedoelde wat ik zei,
dan was ik wel politicus geworden.

Het kind

22-06-2018

Ik heb het kind gezien dat in zijn dromen
de last van grote mensen met zich droeg
en dat de weg naar wonderland niet vroeg,
omdat het wist dat het daar nooit zou komen.

Ik heb het kind gezien dat in zijn ogen
het licht van oudemannenwijsheid had,
alsof het in de poorten van de stad
berustend toezag hoe het was bedrogen.

Ik zag de moeder met het hoofd gebogen,
gevangen in een ijzeren gordijn,
een kooi van onbegrip en onvermogen.

Ik hoorde hoe er afscheid werd genomen,
gezongen hoe het eenmaal thuis zou zijn,
zoiets als: laat de kinderen tot mij komen.

Een-nul

15-06-2018

De ene man zegt: gaat u rustig slapen,
de nucleaire dreiging is voorbij.
Eén-nul voor ons, dat alles komt door mij.
Mijn handdruk is het beste aanvalswapen!

De and’re man zegt: mensen, kom eens kijken,
de vijand schudt ons liefdevol de hand.
Zo ziet u wat ons trotse vaderland
met harde dreigementen kan bereiken!

Zelfs Koning Voetbal heeft de top bekeken
en ik voorzie de komende paar weken
een zeer geslaagd WK. Ja, ik onthul

dat men de oude regels gaat verbreken
door met de tegenstander af te spreken
dat beide landen winnen met één-nul.

Aandacht!

08-06-2018

Eens, op een dag, had God zich voorgenomen
om, ter vervulling van zijn hartenwens,
op zoek te gaan naar een bescheiden mens,
die qua karakter in zijn buurt kon komen.

Hij surfte maar eens rond op internet,
maar alles wat zijn scherpe oog ontdekte,
was de kijk-mij-ik-ben-belangrijk-gekte
waar iedereen mee leek te zijn besmet.

Een kwaal waar ik mij nimmer aan bezondig,
bescheiden als ik ben. Wat ik verkondig,
beschouw dat alstublieft niet als een aanklacht:

al haat ik aandachtvragerij hartgrondig,
misschien dat wij, al is het maar kortstondig,
de liefde zoeken? Dank u voor uw aandacht.

Hoogvlieger

01-06-2018

Ons land is vol van drukte en lawaai,
geen plek meer waar het vredig is en rustig.
Vaak wil ik weg, ik word spontaan reislustig:
een tropisch eiland met een blauwe baai,

een spierwit strand met kokosnotenbomen,
de zee waar je koralen in kunt zien,
zo’n lustoord waar je met een vliegmachien
in één dag reizen makkelijk kunt komen.

Verlangend stijg ik op naar hoger sferen,
voel mij bevrijd, misschien nog wel het meest
van mensen die hier luidkeels fulmineren

en tegen vliegtuigherrie protesteren.
Ik hoor bij de eenvoudigen van geest
en ik ben nooit een hoogvlieger geweest.

De eerste Rus

25-05-2018

Ik had een vrolijk liedje willen zingen,
maar nee: er is verborgen tirannie,
of openlijk gedraai, hypocrisie
van aanslagplegers die de dans ontspringen.

Een buk-raket! De vraag is: wie o wie
daar in het Kremlin, in regeringskringen,
erkent dat zij een laffe daad begingen?
Men weet van niets. Dat is de strategie.

In Rusland zijn dit heel normale dingen,
excuses maakt men daar niet een-twee-drie.
Ik moet, nu ik dit alles overzie,

de eerste Rus nog tegenkomen, die…
(Hoe gaat het verder? Vult u zelf maar in,
want in een rechtszaak heb ik weinig zin.)