Elly en Rikkert

Sonnetten

Spreek u uit

16-06-2017

‘Kom, spreek u uit!’ Op zich niks ongewoons,
maar soms zou je er liever aan ontsnappen,
die gretigheid: of je weer toe wilt happen,
je tanden zetten in hun microfoons,

die lolly’s die ze voor je lippen hangen.
Blijf kalm. Denk na en formuleer een zin,
iets van een antwoord, ergens tussenin
het ja of nee waarop men jou wil vangen.

Zie toe dat ze je nergens op betrappen:
geen plankenkoorts, al is het maar toneel
en zeg met zoveel woorden niet te veel.

Al zou je er het liefste aan ontsnappen
en zwijgend in een kroegje zonder naam
een borrel drinken, starend uit het raam.

Theresa May

09-06-2017

De grote vraag is of Theresa May
nog net zo comfortabel op haar plek zit
als na het referendum rond de Brexit,
of wordt het onverwacht een demasqué?

Opeens doet ook de concurrentie mee:
de Labourparty, die haar op de nek zit
en alle zeilen bijzet voor haar exit,
zit lang zo diep niet meer in de puree.

Hoe wonderbaarlijk zijn de Britse wegen!
Men rijdt er links, maar ook zo stemmen? Nee.
De Tories hebben toch hun zin gekregen.

Kortom: het klinkt misschien als een cliché,
de ene keer zit het Theresa tegen,
de andere keer zit het Theresa May.

Klimaatakkoord

02-06-2017

Ooit hadden wij een mooi klimaatakkoord
om iets van de beschaving te bewaren,
maar ‘t opperhoofd van de cultuurbarbaren
gooit heel het plan in één keer overboord.

En of mijn achterkleinzoon overleeft
wanneer het zeeniveau zal blijven stijgen,
is maar de vraag. Dus denk ik bij mijn eigen:
‘t is goed dat hij zijn zwemdiploma heeft.

Maar serieus: ik word er treurig van.
De toekomst ligt toch immers voor hem open?
Wie weet of hij nog vrijuit spelen kan

met vrouw en kind. Zo niet, dan mag ik hopen
dat hij zal lijken op die ene man
die deed wat niemand kan: op water lopen.

Zandkastelen

26-05-2017

Wij speelden met wat jongens op het strand
om samen een mooi zandkasteel te bouwen,
dus overlegden wij in goed vertrouwen,
want jongens werken graag in groepsverband.

Ik-wil-wel stak de handen uit de mouwen,
maar Kanniet sloeg zijn hakken in het zand
en Durfniet stond verlegen langs de kant
en Magniet riep: dit zal je nog berouwen!

Ik-eerst gedroeg zich nogal dominant,
de kwestie liep behoorlijk uit de klauwen.
Maar met de jaren kwam ook het verstand:

nu gaan we samen kabinetje bouwen.
Zo’n klusje kun je ons wel toevertrouwen,
wij hebben wel ervaring met los zand.

Kabinetsformatie

19-05-2017

Helaas zijn de gesprekken vastgelopen
die moesten leiden tot een kabinet.
De plannen zijn de ijskast in gezet,
er liggen weinig andere opties open.

Misschien is het niet eens zo’n gek idee
om komend jaar eens niet te gaan regeren.
De mensen blijven toch wel produceren,
de boer zaait maïs, de visser gaat naar zee.

De koppels vrijen en de moeders baren,
de kinderen spelen, ergens klinkt gezang,
er is muziek van trommels en gitaren,

het leven gaat zijn alledaagse gang.
En bijna nergens hoor je nog geklaag:
het lag toch immers altijd aan Den Haag.

Zwaluwen

14-05-2017

De tijd gaat mij te hard, het nieuws te vlug.
Soms lijk ik in mijn tranen te verdrinken,
maar als ik dreig in droefheid weg te zinken,
zie ik ze weer: de zwaluwen zijn terug.

Alsof ze mij vertroosten. Kijk, daar zijn ze
met modder, mos en strootjes in de weer,
zij scheren af en aan. En elke keer
mag ik mijn eigen heimwee overpeinzen.

Zij gaan hun gang, aandachtig, ongedwongen
in vrije vlucht, zoals het altijd ging.
Kom, zwaluw, kom, doe je vertrouwde ding,

bewaak je nest, haal voedsel voor je jongen,
maak dat ik weer een breekbaar liedje zing.
Misschien had ik het anders nooit gezongen.

Vier mei

05-05-2017

Weer is het stil. Minuten lijken uren.
Hier staan we, in de klauwen van de tijd,
vergeefs en breekbaar. De vergetelheid
duurt langer dan herinneren kan duren.

Als ooit, na (ach, wie weet het?) hoeveel jaren
een derde wereldoorlog wordt herdacht,
valt er een lange stilte: het blijft nacht,
geen mens meer om de woorden te bewaren.

Nu vragen wij ons af: is het de schuld
van boze mannen die met wapens dreigen,
of ook van ons, die van onszelf vervuld

van al het onrecht hebben weggekeken,
die spreken waar we hadden moeten zwijgen
en zwijgen waar we hadden moeten spreken?

Koningsdag

29-04-2017

Een mooie dag voor Willem Alexander.
Hij heeft bijzonder goed zijn best gedaan
om dicht bij de gewone man te staan,
zo oordeelt de modale Nederlander.

Maar zijn salaris mag wel wat omlaag,
het kan wel minder sinds de laatste crisis
en hij mag ook wel voelen wat verlies is.
Dat vinden zelfs wat mannen in Den Haag.

Ik heb mijn twijfels bij zo’n nieuwe koers,
de echte reden lijkt me meer platvloers:
die kerels zijn waarschijnlijk stikjaloers.

Daar zien ze Maxima, en denken: ach,
had ook mijn vrouw zo’n schitterende lach,
dan was mijn hele leven koningsdag.

Blote voeten

21-04-2017

Mijn lief, je mag op blote voeten gaan,
behoedzaam langs het jonge speenkruid stappen,
geen anemoon of pinksterbloem vertrappen,
die bruidjes met hun lentesluiers aan.

Het veld ligt al bezaaid met zomersproeten,
daaronder kiemt het lang verborgen zaad
waar straks de tarwe weer te wuiven staat.
Kom, doe voorzichtig aan, op blote voeten.

Genoeg soldatenlaarzen! Wie ontsnapt
aan blind geweld dat alles maar vertrapt,
het recht verbreekt, tot elke stem verstomt?

Mijn liefste, doe je winterschoenen uit,
je moet niet bang zijn voor je tere huid:
ik zal je voeten wassen als je komt.

Knuffelen

14-04-2017

Gewoonlijk zijn het deze voorjaarsdagen
vol bloesemgeur en teder lentegroen,
waarop wij graag iets knuffeligs gaan doen,
maar ‘t lukt ons niet. We zijn te aangeslagen.

Het doet ons terugverlangen naar het sfeertje
van onze onbezorgde kindertijd,
toen wij in alle rust en veiligheid
gelukkig waren met ons knuffelbeertje.

Er komt ook zoveel treurig nieuws voorbij,
corruptie, misbruik, honger in Oeganda,
de bomaanslagen, oorlogspropaganda.

Maar nu is er goed nieuws, hoera, joechei!
We hebben een Chinese afhaalpanda
en iedereen is als een kind zo blij.