Elly en Rikkert

Sonnetten

Buiten spelen

20-04-2018

Stel dat je in de herfst bent van je leven,
opeens barst alles open: lentegroen
drinkt gulzig licht. Dan denk je terug aan toen
met bonzend hart: waar is je jeugd gebleven?

De R van reinheid, rust en regelmaat,
maar ook van ruimte, rotzooi en van rommel,
braakliggend veld, een perelaar, een schommel,
een boomhut bouwen, hinkelen op straat.

Totdat je moeder riep dat je moest eten,
waar je toch was? Je was de tijd vergeten,
en die vergat ook jou. Een déja vu:

zo moet het zijn, geen grootse visoenen,
maar opgaan in de gang van de seizoenen
en leven in een altijddurend nu.

Facebook

13-04-2018

Helaas, helaas, ik heb de kans gemist
gehoor te geven aan een diep verlangen
om hier de flinke jongen uit te hangen
en stoer te doen. Wat heb ik mij vergist!

Ik had zo graag een voorbeeld willen stellen:
kom vrienden, sla de handen in elkaar,
want ons account is toch geen handelswaar,
Mark Zuckerberg kan ons nog meer vertellen!

‘t Is diefstal, spionage! En voor straf
verzet ik mij, ik ga van Facebook af.
Maar dan bedenk ik met mijn stomme kop

dat het niet kan: ik zat er nog niet op.
Geen kans meer om geschiedenis te schrijven.
Ik zal mijn leven lang een sukkel blijven.

Fikkie stoken

06-04-2018

Ik was een jaar of vier, en op een dag
kreeg ik een doosje lucifers te pakken,
mijn vriendje zocht wat stro en dode takken:
ha, fikkie stoken, waar geen mens ons zag.

Wij waren heer en meester in ons land,
ontdekking of gevaar kon ons niet schelen.
Wat was er mooier dan met vuur te spelen,
de wangen rood, de vingers half verbrand.

Nu zie ik wereldleiders zitten poken
in ‘t smeulend vuur van wraak en misverstand.
Het laait weer op, zij schreeuwen moord en brand.

Zo doen de meesters die elkaar bestoken
totdat hun huid en haren zijn verschroeid.
Ze zijn hun kleuterjaren nooit ontgroeid.

Pilatus

30-03-2018

Hier spreekt Pilatus: goedenavond mensen!
Wees welkom bij ons feestje op het plein.
Het zal gegarandeerd spektakel zijn
en wij vervullen gaarne al uw wensen.

U vraagt, wij draaien! Ik, als opperhoofd,
heb het programma zelf niet eens geschreven,
want u mag kiezen! Tussen dood en leven,
het is maar net waar iemand in gelooft.

Ja, u beslist. Ik niet. Dat is het mooie,
als wij de waarheid voor de leeuwen gooien.
Zolang u maar tevreden reageert

en zegt: ik heb mij goed geamuseerd!
Er zijn toiletten. Als u straks moet plassen,
vergeet dan niet uw handen goed te wassen.

Jantje huilt en Jantje lacht

23-03-2018

Het is weer: jantje huilt en jantje lacht,
de winnaars worden bijna doodgeknuffeld,
verliezers zijn voor even uitgesnuffeld
en ruiken minder gretig aan de macht.

Ook ik doe mee, ik tel mijn zegeningen,
want mijn bescheiden stem is meegeteld.
En toch: ik huiver in dit spanningsveld
van dienaars en van machtswellustelingen.

Hoe vaak heb ik de ogen niet gezien
van leiders, die van overwinning blonken,
zichzelf vereerden, onbewust misschien,

maar toch een beetje ego-vreugdedronken,
zoals een wolf zich hult in schapenvacht?
En ik ben jantje huilt en jantje lacht.

U mag weer stemmen

16-03-2018

U mag weer stemmen in uw dorp of stad,
een kans om medeburgers voor te dragen.
Of kan ik u dat beter maar niet vragen
en vindt u de bestuurders één pot nat

bij wie het in de bol moet zijn geslagen?
Hebt u het met dat clubje wel gehad,
bent u hun loze kreten meer dan zat?
Meld u dan aan om zelf een kans te wagen!

Of weigert u een steentje bij te dragen?
U wentelt zich in donker welbehagen
om heerlijk onbegrepen, onderschat,

te blijven zitten op uw luie gat
en almaar zeiken, kankeren en klagen.
Met uw gezeik verandert er geen spat.

ING

09-03-2018

Soms denk ik bij het nieuws dat het niet waar is
en ditmaal van mijn eigen ING!
Daar denkt men nu opeens van hoppakee,
zo’n drie miljoen is wel een mooi salaris.

Zo worden wij genomen door de bank
die toch al niet zo gul is met zijn rente.
Daar gaan ze, onze zuurverdiende centen;
ik denk dat ik er nu maar voor bedank.

Kom beste mensen, spaarders, winkeliers,
verlaat de ING en sluit u aan,
beleg uw geld bij Zuiderveld Bankiers!

Het lijkt me sowieso een leuke baan
en ik hoef echt geen zak met drie miljoen.
Voor twee wil ik het wel een jaartje doen.

Bloem

05-03-2018

Het was de dichter Bloem die ooit verzuchtte:
‘En dan, wat is natuur nog in dit land?
Een stukje bos ter grootte van een krant!’
Hij was tevreden met de stadse luchten,

domweg gelukkig in zijn Dapperstraat.
Hij had geen oog voor vossen of voor dassen,
voor wildbeheer in de Oostvaardersplassen
en hoe het daar in strenge winters gaat.

Van grote grazers kon hij nog niet weten,
van konikpaard of edelhert, fazant,
geen dichter die daar kaas van heeft gegeten.

Toch krijgt hij het gelijk nog aan zijn kant,
al zijn we Bloem zo onderhand vergeten.
Want ja: wat is cultuur nog in dit land?

De Moloch

23-02-2018

Ooit was er, in een donkergrijs verleden,
de Moloch, god van vuur en levenskracht.
De god aan wie men kinderoffers bracht,
de Moloch, hij bestaat nog tot op heden.

Een monster als een draak met zeven koppen,
die kinderen met oorlogsbloed besmeurt,
hun hoop, hun onbevangenheid verscheurt.
Zijn vraatzucht lijkt door niemand meer te stoppen.

Het zijn soldaten, priesters, voetbaltrainers,
de wapenlobby of de hulpverleners.
En als ik in die kinderogen kijk,

dan huil ik om hun ongenoemde namen.
Hun ogen zijn de stukgeslagen ramen,
de barsten in Gods eigen koninkrijk.

Ik was erbij!

16-02-2018

Er is weer leven in de brouwerij.
Den Haag is er behoorlijk van geschrokken:
opnieuw is er een ambtspersoon vertrokken
omdat hij had gezegd: ik was erbij!

Het bleek, toen zijn verhaal werd nagetrokken,
dat het totaal niet klopte wat hij zei.
Een zaak van heuse volksverlakkerij,
want zelfs ministers horen niet te jokken.

Toch is dit ook goed nieuws voor u en mij,
wij houden stiekem wel van zondebokken:
een ander heeft de schuld en wij zijn vrij.

U denkt misschien: dat lijkt me overtrokken,
maar heus, ik zit hier niet te jokkebrokken,
ik was daar, in Den Haag. Ik was erbij!