Elly en Rikkert

Sonnetten

Schipperen

24-03-2017

Heel Nederland beweegt. Nou ja, beweegt:
er wordt een beetje heen en weer geschoven
van links naar rechts, van onderen naar boven,
alsof je uitgebreid je voeten veegt.

Intussen ligt de vloer bezaaid met snippers,
ons volk in duizend stukjes opgedeeld.
Nu wordt een nieuw formatiespel gespeeld
en is het schipperen. Met Edith Schippers.

O Edith, kom, verlos ons van de broze
voorzichtigheid, dat stapvoetse verpozen.
Laat ons de radslag doen, laat ons desnoods

die zak met botten breken. Hop! De flikflak,
de salto, tango, handstand, heel de mikmak,
beweeg ons tot - in hemelsnaam - iets groots.

Partij van de Arbeid

18-03-2017

De jaren vijftig. ‘s Morgens, bij ‘t ontbijt
kwam Willem Drees ter tafel. En mijn vader,
rechtvaardig in zijn roodomrande kader,
vertaalde het woord ‘solidariteit’.

Twee boterhammen met tevredenheid
omwille van de hongersnood daarginder.
Je kon ook best vooruit met ietsje minder.
Mijn moeder: één brok zuinigheid met vlijt.

Heel langzaam kwam de welvaart bij ons binnen,
een aandeel Philips, steun voor de gezinnen
die hoopten op een huis, een vaste baan.

Zo werd ons klein bestaan verhypothekerd.
Tot slot zijn ze eenvoudig doodgegaan,
daar waren ze helaas niet voor verzekerd.

Zangtalent

12-03-2017

Een jochie bij The Voice Kids, een talentje.
Hij werd geïnterviewd voor de tv:
‘Hou jij van zingen? Waarom doe je mee?’
‘Ik wil aanbeden worden’, zei het ventje.

En geen van de programmamakers vroeg
of hij soms van de ratten was besnuffeld.
Welnee, hij werd ter plekke doodgeknuffeld,
ook door zijn pa, die hem op handen droeg.

Hij treft het, want als ik zijn vader was,
dan had ik hem een flink pak slaag verkocht
om hem tot meer bescheidenheid te dwingen.

Dan zei ik: ‘Terug jij, naar je kleuterklas,
voordat je uitgroeit tot een wangedrocht.
Ga eerst maar het Wilhelmus leren zingen!’

Zwevende kiezers

03-03-2017

Wat heerlijk is het toch om rond te zweven
en neer te kijken op de politiek,
om op de polderlandse retoriek
ons ondoordachte commentaar te geven.

De ene kandidaat oogt sympathiek,
maar wordt voortdurend in het nauw gedreven,
de ander lijkt al bijna afgeschreven,
zijn woorden oogsten stormen van kritiek.

Ik vind het soms behoorlijk kolderiek,
de plannen die ons worden voorgeschreven.
In wat voor land wil ik het liefste leven?

Er wordt al flink gepeild, maar geen paniek,
Maurice de Hond, we hebben nog wel even.
Doe rustig aan en laat ons lekker zweven!

Onderbuikgevoelens

24-02-2017

Als ik tv kijk, of in kranten duik,
dan stuit ik op een wonderlijke mythe:
de tegenstelling tussen de elite
en de gevoelens van de onderbuik.

Wat zijn dat dan? Het klinkt als darmkrampen.
Voor deze kwaal bestaat geen medicijn,
het enige dat helpt bij dit soort pijn,
is winden laten die weer snel verdampen.

Daar kan ik niet bijzonder van genieten
omdat ik ook nog iets van onraad ruik.
En als u zegt: jij hoort bij de elite,

dat kleffe clubje met hun machtsmisbruik,
dan ga ik bij de dokter op visite:
ik krijg gevoelens in mijn onderbuik!

Niet lekker

17-02-2017

Je slaapt al een paar weken niet zo lekker,
de oorzaak was dat filmpje met een ex
van iets intiems. Of zeg gewoon maar: seks.
Nu zit je hier te balen als een stekker

en heb je posttraumatische flashbacks.
Je staat op internet! Het wordt steeds gekker!
Misschien zat er in Rusland wel een hacker,
zo’n kerel met een oedipuscomplex.

Je zou hem voor de rechter willen dagen,
dat knechtje van de porno-maffia.
Maar één ding nog, voordat ik verder ga:

mijn vrouw en ik, wij hebben niks te klagen,
wij doen het al een paar decennia
heel lekker zónder. Zonder camera.

Winterdood

10-02-2017

Daar gaan ze langs mijn raam, geobsedeerd
door tijdgebrek, de opgejaagde zielen
vol ongeduld, de duivel op hun hielen,
de mensen die het wachten zijn verleerd.

Zij razen als bezeten langs mijn ruiten,
gedreven door een dodelijke haast,
vol bozigheid, verbeten en verdwaasd.
Dan kijk ik door een ander raam naar buiten.

Daar staan ze onbeweeglijk langs de sloot,
geknotte wilgen als gebalde vuisten;
hun takkenbos waar ooit de wind in ruiste,

gesnoeid, tekortgedaan en winterdood.
Toch hoor ik ze alleen geduldig zwijgen
en wachten op een tijd voor nieuwe twijgen.

Immigratie

03-02-2017

Geachte blanke man, ik wil u vragen:
ooit was dit toch ons Indianenland?
Wij leefden er in vreedzaam stamverband,
totdat u kwam om hier te donderjagen.

U joeg ons op met buskruit en geweren,
waarna u in uw blanke overmoed
uw wolkenkrabbers bouwde op ons bloed
en heel dit heilig land kwam annexeren.

En nu bent u Gods volk! Naar ik begrijp
rookt u nog altijd niet de vredespijp,
maar met geweld verdedigt u uw dromen

en hijst uw eigen vaandel hoog in top.
Destijds was er geen immigratiestop:
als dat zo was, was u hier nooit gekomen.

Alternatieve feiten

27-01-2017

Alternatieve feiten hoor ik graag:
nee, er is géén minister afgetreden,
daarvoor bestond ook echt geen goede reden
en alles is nog rustig in Den Haag.

De oppositie maakt hem geen verwijten,
die was altijd al dol op Van der Steur,
staat vol ontroering bij de kamerdeur,
blij dat hij blijft. Alternatieve feiten.

Heeft de minister diep vanbinnen spijt
dat hij het parlement níet heeft misleid?
Partijbelang? Welnee, wees niet naïef.

Een eerlijk man als hij wil je niet kwijt.
Heel dat debat? Een overbodig feit.
Een feit. Maar dan wel heel alternatief.

Lichaamstaal

20-01-2017

Misschien heeft u mijn lichaamstaal begrepen:
ik duw mijn hand afwerend op u af,
waarmee ik ieder weerwoord logenstraf.
Mijn ogen blijven waaks, half toegeknepen.

Met wijsvinger en duim maak ik een rondje,
kortom: ik leg het u nog één keer uit.
Zo zit het! Twijfel niet aan mijn besluit!
Als u dat doet, trek ik een pruimenmondje.

Wat denkt u wel? Ik ben een self-made man,
ik heb gelijk, dat hebt u maar te slikken.
En als u mij beschuldigt, ik ontken.

Het Witte Huis is niet voor bangeriken.
Nooit laat ik merken hoe mijn knieën knikken,
geen hond die weet hoe ijzig bang ik ben.